a walk by Mehmet Koçdemir and Altuğ Şenel

Facebook Link

8 Ocak 2017 Pazar

On 8.1.17 by altug   No comments

Likya Yolu üzerine Kapaklı-Çayağzı-Demre arasına yeni rotalar ekleniyor. Böylece sera ve yol çalışması sebebiyle yürünmesi pek tercih edilmeyen Myra-Gürses-Çayağzı parkuru biraz daha tarih ve doğa ile yer değiştirmiş olacak.

Hoyran, Davazlar ve Tyrsa üzerinden Demre Çayı boyunca Myra'ya ulaşılıyor olacak.

Ynei parkurlar henüz devreye alınmadı çalışmalar ve işaretlemeler Ocak 2017 itibariyle devam ediyor. Yola çıkmadan önce mutlaka son durum hakkında bilgi almak gerekiyıor ki sorun yaşanmasın. 2017 ilkbahara hazır olması planlanıyor ama doğada tarihler kesin olmaz.

Çalışmalarda katkısı olan herkese teşekkürler...

Bizlere de korumak ve temiz tutmak düşüyor tabii. Likya ve tarihin en yoğun olarak görüldüğü yeni eklenecek Demre parkurlarını likyayolu.org güncemize yürüyüp eklemek için plan ve program yapmaya başladık bile...



Fotoğraf ve aşağıdaki yazı Çayağzı Andriake Camping'den Barış tarafından paylaşılmış olup kendisi de çalışmalara destek vermektedir. 

Gelecek Turizmde projesi kapsamında,Demre de ki güncel Likya Yoluna,Kate Clow'un önerisiyle,Likya'nın dağları ve antik şehirlerine giden patikalarda eklendi. Böylece yürüyüşçüler Kapaklı Köyünde mola verip,dinlenip,rota alternatiflerini değerlendirebilecekler. Yeni rotayla Istlada, Hoyran ve Trysa antik şehirleri ziyaret edilebilecektir. Likya Yolları, Demre Çayı, Köşkerler ve Zeytin/Alakilise mevkiilerinde St.Nicholas yollarıyla da kesişmektedir. Bölgede profesyonel uzun yol yürüyüşçüleriyle birlikte, kısa ve ya günübirlik yürüyüşler içinde birçok alternatif oluşacak. Kapaklı Koyu'na yapılacak iskele sonucunda da gezginler denize girebilecek ve Kekova tekne turlarına katılabileceklerdir. Proje kapsamında Kapaklı ve Hoyran köylerinde kafeterya kurulacak ve ziyaretçiler 3 öğün ev yapımı yemek ve erzak tedarik edebileceklerdir. Haftanın belli günleri köylerde ekolojik pazar da kurulacaktır. Proje Turizm Bakanlığı, Birleşmiş Milletler ve Anadolu Efes Grubu destekli olup Kültür Rotaları Derneği, Demre Belediyesi, Demre Kaymakamlığı ve Kapaklı Muhtarlığı projeye iştirakçidir.






























26 Kasım 2016 Cumartesi

Mayıs 2016'daki Likya Yolu buluşmasından sonraki ikinci buluşmamız.

03-04 Aralık'ta Efes-Mimas Yolu'nu da adımlamaya başlıyoruz. Fakat bu sefer likyayolu.org sayesinde büyümüş grup olarak.

Cuma gecesi ana grup olarak İstanbul'dan yola çıkıyor, diğer şehirlerden yola çıkacak arkadaşlarla Belevi/İzmir'de Cumartesi sabah buluşup Belevi-Şirince, Pazar günü Şirince-Çamlık-Meryem Ana-Efes parkurlarını yürüyerek yollarına ayak izlerimizi bırakıyoruz.

Kırmızı-Beyaz işaretlerin buluşmamıza vesile olduğu, amacımızın birlikte birşeyler yapmak olduğu buluşma...

yuruyusyollari.com'un sadece içeriği değil oluşturduğu dostluk ve arkadaşlık da büyüyor.


This our second occasion after our Lycian Way gathering in May 2016.
We're now on our way to hike Efes-Mimas Trail (Izmir) next week on 03-04 December. Thanks to lycianway.org and hikeinturkey.com, made our group, friendships grew day by day.
Next week on Friday night our coach will take us to Belevi , first day on Saturday Belevi-Sirince, then last day on Sunday Sirince-Camlik-House of the Virgin Mary-Ephesus paths will be hiked.
Thanks again to Red&White waymarks made these occasions happen and grow a huge friendship.
See you all next week....


2 Kasım 2016 Çarşamba

On 2.11.16 by altug   2 comments
19 Kasım Cumartesi

Saat 15:00

İstanbul Hatırası Fotoğraf Merkezi-Moda/Kadıköy-İstanbul



Daha önce buraları çoğumuz görmüş, yürümüş olabilir. Her söyleşide belirttiğimiz üzere yollar hep olacak. Sunumun amacı tanışmak, yüzyüze iletişim kurabilmek.

Bizim için ise nerelerden başladık, nasıl oldu, amacımız neydi anlatabilmek için bir fırsat. Bizden sonrakileri teşvik edebiliyorsak ne mutlu...

Yürümeyi planlayanları zaten bekliyoruz. Çünkü bizler dahil fikir verebilecek birçok arkadaş olacak aramızda.

19 Kasım'da İstanbul'da görüşmek üzere. Gerekirse iki tur yapar, çeneler yorulana kadar devam ederiz.

Katılım teyidi icin aramak gerekebilirmiş (+90-216-346 50 16) malum her sunumda birçok arkadaşı kapıdan çevirdik maalesef.


Sevgiler...


25 Ekim 2016 Salı

On 25.10.16 by altug in ,    No comments
İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin bölgede bulunan yürüyüş grupları ve gönüllüler aracılığı ile ortaya çıkardığı yaklaşık 700 km.lik Efes-Mimas Yolu’nun (başlangıç adı ile İon Yolu. Telif sorunları sebebiyle Efes-Mimas olduğunu duyduk) rehber kitabı Atlas Dergisi’nin Ekim 2016 sayısında ücretsiz olarak dağıtılıyor.

Kaçıranlar veya almayı unutanlar İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin Tanıtım Şube Müdürlüğü ile temasa geçerek kitabı temin edebilirler.

Rotaya ve kitaba ait fotoğrafları sizlerle paylaşıyoruz. Daha da önemlisi ekip tarafından ortaya çıkartılmış rotaları değiştirmeden “gpx” formatına çevirip Wikiloc’a aktardık. Dileyenler aşağıdaki linkten “zip” olarak indirebilir, dileyen wikiloc linkinden kontrol ederek tek tek de indirebilir. Toplamda 48 adet yürüyüş parkuru bulunuyor (toplam 50 dosya). Bazısı uzun bazısı kısa öngörülmüş.


Rotaları henüz biz de tamamlamadık ancak korunması gerektiğini düşündüğümüzden bir an önce bize bu rotaları kazandıran ekiplerin orjinal parkurlarını paylaşalım ki herkes yollara düşsün istedik.

Parkur bazlı işaret sıklığı hakkında bir fikrimiz yok ancak artan yürüyüş yolları ile GPS (cihaz veya telefon) kullanılması gerekliliği ortaya çıkmaya başladı.

Bu tür yollar biz doğaseverlere kazandırılıyor. Bize düşen bu yolları korumak ve temiz tutmak...

Kazasız belasız keyifli yürüyüşler.

Deneyimlerinizi, uyarı ve sorularınızı bize email atarak paylaşabilirsiniz.



Efes Mimas Yolu Haritası

Efes Mimas Yolu GPS İzleri

Yol Haritası ve Kitabı

26 Eylül 2016 Pazartesi

On 26.9.16 by altug   No comments
2013 yılı olsa gerek. Likya Yolu’nun tamamını solo yürüyecek Kanadalı bayan doğasever Michelle Sevigny likyayolu.org üzerinden bize ulaşır, ucundan da olsa –herkese üşenmeden yaptığımız gibi- yürüyeceği yollar, patikalar hakkında kendisine destek olup, fikir ve tavsiyeler veririz. Bu zamandan sonra da güzel bir arkadaşlık başlar.

Zaman geçip gider. Bir gün bir bakmışız Michelle’in kitabında da kendimize yer bulmuşuz. Kendisine çok teşekkür ederiz.

Kitaba katkıda bulunup, destekçisi olmak ne güzel. Kişisel katkımız, güncenin desteği olabildiyse ne mutlu...

"Breaking the Fourth Wall" Türkçe’de insanın kendi hayallerinin farkına varması, gerçekleştirmesi gibi birşey.
 


"Merhaba from Canada!  My book about my May 2014 Likya Yolu hike will be available in a few weeks on Amazon!
Thank you to Altug Senel for his help, before and after my hike -- teşekkür ederim!"



18 Temmuz 2016 Pazartesi

On 18.7.16 by altug   No comments
Durmuyoruz. Yürüyoruz, Yazıyoruz. Sunuyoruz. Paylaşıyoruz.

Sonbaharda neler yapıyoruz? Bugün aramızda uzun süren (10 dak.) görüşme sonucunda programımızı yaptık. Tarihler belli değil tabii. İlerleyen haftalarda tarihleri de duyuracağız.


* Karia Yolu'na kaldığımız yerden devam ediyor, Ören'den yola çıkarak, Akyaka'ya ulaştıktan sonra, 2017 İlkbahar'da 12 günlük Datça Yarımadası için Akyaka'da kısa bir mola veriyor olacağız.

* Yoğun kar yağışı sebebiyle mahsur kaldığımız Frig Yolu'nun Yumaklı (Kütahya) Köyünden yolumuza devam ederek 2 günlük bir Zahran Vadisi geçişini tamamlayacağız. Geçen ilkbahar içimizde kaldı devam edemedik diye.

* Karia Yolu'nu yürümeye başladık. İyi bir tempo ile 8 günde bitirilebilen 175 km.lik İç Karia (Ege) parkurlarını anlatalım dedik. Sunumda yanında ne veriyoruz? Likya Yolu buluşmamızın anılarını. Burada başlayan güzel arkadaşlık ve dostlukları. Sunum ve söyleşi için çalışmamız devam ediyor.

* Bu adamların İstanbul'da kamplı ne işi var değil mi? Tam İstanbul değil aslında. Bir haftasonu bir araya gelip bir gece bir arada olalım dedik. Karadeniz sahili Şile, Ağva veya Kerpe (Kocaeli) civarları olabilir. Katılım sınırlı sayıda olacak malum Likya Buluşmasını da böyle yaptık. Anafikir ateş yakmayı, çadır kurmayı, uyku tulumuna girmeyi öğretmek değil tabii. Bir arada olmak. Birbirimizden öğreneceğimiz çok şeyler var...

31 Mayıs 2016 Salı

On 31.5.16 by altug   2 comments
Yaklaşık 1 sene önce yaptık duyuruyu. Bu çağrı bir rehberlik hizmeti değildi. Rehber de değiliz zaten. Günce, Facebook, Sunumlar, Söyleşiler derken o kadar büyüdük ki bazı arkadaşlar ile dağlar bayırlar haricinde de görüşecek hale geldik.

Bu yürüyüş ekibi öyle olmalıydı ki hem tecrübeliler, hem de ilk defa yürüyecekler bir arada olmalıydı. En doğru ve güzel etkileşim buydu aslında. Böyle bir ekip kurarak ne de doğru bir tercih yapmışız ki yol boyunca en ufak bir sorun yaşamadık, günler geçtikçe birbirimizi çok daha iyi tanıdık. Hele ki veda seremonisinde birçoğumuzun gözlerinin dolması yürüyüş boyunca kazanılan güzel ve içten dostlukların, arkadaşlıkların dışa vurulması gibiydi.

Yürüyüşümüze katılan Yasemin Türkoğlu'nun bizimle paylaştığı, içinden geldiğince yazdığı bu yazıyı paylaşıyoruz.

Meğer ne kadar koca, organize bir grup olmuşuz da haberimiz yokmuş...

Bizim yürüyüş yazısı mı? Yazmadan olmaz. Yakında...





IŞIK ÜLKESİNİN IŞIK ÇOCUKLARI....


"Aylar boyunca Likya yolunu araştırdım internetten, yazılı kaynaklardan, giden bilen var mı diye Facebook mesajlarından..... Ve bir gün karşıma likyayolu.org sitesi çıktı. Baştan sona yazılan herşeyi okudum, günlerce tekrar tekrar. Likya ile ilgili yazılmış kitaplardan, haritalardan, diğer yazılmış herşeyden çok daha dokunulabilir, daha gerçekti sanki. Hele o duyuru yok mu "18 - 22 Mayıs Likya Yolu'nu yürüyeceğiz" işte o bana, hiç tanımadığım bir "erkeğe" :) mail yazdırıp ben de gelmek istiyorum dedirtti.

Sevgili Altuğ ile bir kaç kez mailleştik, gerçi ilk mail "yerimiz yok, başka bahara" tadındaydı ama yüreği o kadar kocamandı ki 2 ay sonra beni arayıp "ya Yasemin Hanım hala istiyor musunuz yürümeyi, benim gönlüm elvermedi sizi arkada bırakmaya" deyiverdi ve dünyalar benim oldu. Her maili küçük küçük, korkutmadan, yolun zorluklarından haberdar eden, yola nasıl hazırlanmam gerektiği, çantamın neden hafif olması ve nasıl hafif bir çanta hazırlayabileceğimi, anlatan bilgilerle doluydu. 4 Şubat'taki (Maltepe/İstanbul) sunumuna gittiğimde ancak yüz yüze tanışabildik. 

Çevremde akıllı, uslu, temkinli biri olarak bilinirim, hiç tanımadığım bir adamın, hiç tanımadığım insanlarla kurduğu ekiple yola çıkacağımı duyan herkes fenalık geçirdi. Nasıl cesaret edebildiğim çok sorgulandı, herkes benimle ilgili endişe duyarken, ben yalnızca "Fizik kondisyonlarım yeterli olacak mı?" "Altuğ Bey beni dahil ettiğine pişman olur mu?" "Grubu yavaşlatır mıyım?" endişeleri içerisindeydim. 

Neyse uzatmayayım 18 Mayıs 2016 geldi, Kaş Meydan'da Noel Baba çay bahçesinde 19 kişi buluştu, herkes tanıştı, yola çıktık erkenden.

İlk mola Kaş çıkışı kırmızı dut ağacının altındaki caminin çeşmesinde verildi. Rota; Kaş-Büyükçakıl Plajı-Limanağzı-Çoban Plajı-Ufakdere yada Fakdere'ye varış ve ilk uzun mola. Bu yürüyüş, birbirini tanımayan insanları ufak ufak birbirine yaklaştırdı, çıkınlar açıldı, yemekler yendi. 


Deniz, girenlerin tüm yorgunluğunu almış, ben de uyuyarak kendime gelmiştim. Yola koyulduk yeniden, hedef Üzümlü, kamp atacağız orada.


Üzümlü'ye giden yol, gayet iyi, çok zorlanmadım. Üzümlü'ye erken bir saatte vardık sanırım 18:00 gibiydi, çadır kentimizi kurduk, Osman, Erkal Bey, Garip ve Nuriye çadır komşumdu sonra en sıkı yol arkadaşlarım oldular. Yemekler yendi, sohbetler edildi, Süleyman Abinin taaa Fransa'dan getirip yol boyu Altuğ'un taşıdığı şarap içildi, dostluklar oluşmaya başladı. Yattık, uyuduk, dinlendik.

Sabah neşeyle toplanan ekip, kahvaltı sonrası yola revan oldu. Ve Boğazcık'a tırmanış başladı, güneş tepede, inanılmaz yoruldum, dedim ki olmayacak, yapamayacağım, Boğazcık'a bir km.'e kala Altuğ'un yanına gidip, dönme imkanımın olup olmadığını sordum bir hayli çekinerek, gözlerinde "yapma be Yasemin sen bu yolu yürüsün" ifadesi varken, gayet anlayışlı, ve içten bir samimiyetle "tabi ki, Boğazcık'tan transferini sağlayabilirim, sakın dert etme" cevabı beni çok rahatlattı. Ama vazgeçtiğimi duyan Nuriye ve Garip'in beni vazgeçirmek için dökmedikleri dil kalmadı, ve beni ikna ediverdiler, hele bi de Apollonia Lodge'da (Boğazcık) yediğim tereyağlı omlet, ve içtiğim çay, beni kendime getirdi. Eğer dönseymişim çok hata edermişim. Mola'dan sonra Aparlae'ye doğru inişe geçtik, ben böyle güzel yerler hiç görmedim. Hele akşam kamp attığımız Purple House ve çevresi, masal diyarı gibiydi. Batık şehri görmek için denize girenler de su altını anlata anlata bitiremediler. Purple House'un bahçesinde Rıza, kamp ateşi için çok korunaklı bir yer ayırmış, gece yaktığımız ateşin çevresinde dizilip içtiğimiz biranın tadını herhalde çok uzun yıllar hatırlayacağım. Sabah öğlene doğru yola koyulduk yeniden, bu sefer hedef "Kale". Üçağız'a kadar yol sarp ama tırmanış olmadığından nispeten kolay yürüdüğüm bir yol oldu. Üçağız'a vardığımız da Altuğ bize tekne keyfi yaptırdı, Kale'ye deniz yolu ile ulaştık, ah nasıl güzeldi. Rüzgar püfür püfür, manzara ömre bedel... Kampı Mehtap Pansiyon'da attık, yine deniz keyfi, birlikte masa başında yenen yemek, keyifli sohbetler, dondurma ile yapılan final ve güzelim Kekova manzarası....


Sabah çok erken uyandık. Osman, Orhan, Bülent ve Michele bizden ayrılıyordu o sabah, vedalar edildi, yolcularımız sanal dünyaya geri dönerken biz gerçek dünyada yeniden yola koyulduk. Bugün son gün, herkes sessiz sanki, yol hiç bitmese keşke, böyle çadır kurup kaldırarak, inip çıksak, bu güzelim Işık Ülkesinden hiç ayrılmasak. Birbirinden güzel manzaraları ardımızda bırakarak Çakıl Plajına geldik, yine bir Deniz molası, herşeyin keyfine vara vara yapılan her eylem en güzel eylem bence...


Mola sonrası güzelim manzara eşliğinde doktorumuz Cem'in usul usul anlattıklarını dinleyerek, Çayağzı'na vardık, tahta köprüyü geçerken, Carretta Carretta'nın çapkın çapkın yüzüşüne şahitlik ettik, sanki bitiş hediyesi gibiydi herbirimiz için... Çayağzı'nda asırlık ağacın gövdesinde odunlu semaverde demlenen güzel çay, yaşlı amcanın konukseverliği, hepimizin içini ısıttı. 

Ve Andriake'ye varış, son buluş....

Gönüllü olmak, gönül vermek ne demek Altuğ ve Mehmet'le beraber olduğunuzda daha da iyi anlayacağınız kelimeler. Aslına bakarsan kısıtlı tatil imkanlarını, hesapsız, sırf onlarla birlikte yürüyebilelim diye armağan ediverdiler. Diyeceğim o ki; Sevgili Altuğ ve Mehmet, belki de kendilerinin ve ailelerinin zamanlarından çalarak, gördükleri güzellikleri, tanımadıkları insanlarla paylaşarak, yolları aydınlatıyorlar, onlar gerçekten Işık Ülkesi'nin ışık olmuş çocukları gibi....

İyi ki varsınız, çok ama çok teşekkürler, artık sitenizde "hayaller gerçeğe dönüştürülür" ifadesini kullanabilirsiniz. Ve bugüne kadar düet yapmıştınız ama şimdi bir orkestranız var.

Sevgiyle,

Yasemin Türkoğlu Karataş







30 Mayıs 2016 Pazartesi

On 30.5.16 by altug in , , , ,    5 comments
Sosyal ortamlarda paylaşımların çoğalması, alternatif doğa turizmine yönelimin artmasıyla başta Likya Yolu olmak üzere yürüyüş yollarında çok sayıda yürüyüşçü görmeye başladık. Bu çok sevindirici ancak sayının artması bazı sorunları da beraberinde getirmeye başladı. Bunun en başında çevre kirliliği ve yangın tehlikesi geliyor.

Yolları bulduğumuz gibi bırakmamız, bizden sonrakilere yürünebilir olarak devredebilmemiz için bu iki konuda tecrübeli, tecrübesiz hepimize önemli görevler düşüyor.

Yangın Tehlikesi: Özellikle “kamp ateşi olmadan olmaz” diyerek yakılan ateşler, söndürülmeden atılan sigara izmaritleri, kamp ocaklarının önlem alınmadan kullanımı neticesinde aşağıda fotoğraflarını gördüğünüz 29 Mayıs 2016 tarihinde Gelidonya Feneri-Adrasan arasında, yürüyüş yolu üzerinde yangın çıkmıştır.

Bu bölge biz yürüyüşçüler haricinde kullanılmayan bir alan olduğundan kuvvetle muhtemel yukarıdaki belirttiğimiz sebeplerden birisi sonucunda bu yangın çıktı.

Lütfen yürüyüş yollarının ateş yakmaya uygun yerler olmadığını unutmayalım. Bu konuda bizim de hatalarımız olmadı değil ama bu yaşananları gördükçe çok daha bilinçli olacağımıza söz veriyoruz. Yürüyüşçü sebepli olmasa da 2014 yazında Adrasan’ın rüzgarın da sert esmesi sonucunda neredeyse küle döndüğünü unutmayalım. Hatırlayalım.

Ufak bir kıvılcım, azcık bir rüzgar, söndürülmeyen bir sigara tüm yolu yok edebilir. “Lütfen bulduğumuzdan daha kötü halde bırakmayalım”. Bu yoldan geçen bir çift ayaktan öte değiliz. Dolayısıyla arkamızda bıraktıklarımız doğanın değil bizim artıklarımız.

NOT: Bu yazıyı yayınladıktan yaklaşık 1 ay sonra Kumluca, Adrasan ve Çıralı'yı da kapsayan, yürüyüş yolunun da içerisinde bulunduğu Musa Dağı parkurları adeta kül oldu...

Gelidonya Feneri - Adrasan arasında çıkan yangın


yangın olan bölüme helikopter harici araç giremiyor maalesef. Yürüyenler bilir.



Çöpler / Çevre kirliliği: Belki en az dikkat edilen ancak giderek artan boyutta bir çevre kirliliği ile karşı karşıyayız. Doğa yürüyüşlerinde çöp bırakmamak gerçekten çok önemli. Burada en önemli nokta “dolusu taşınıyorsa boşunu da önümüzdeki ilk yerleşime kadar taşınması”. Yakmak, gömmek çözüm değil. Atıklarımız doğanın değil bizim parçamız.

Aşaıdaki fotoğraflar Gelidonya Fenerinde fener sorumlusu tarafından paylaşıldı. Bunun gibi çok sayıda nokta var. Lütfen temiz tutabilmek için elimizden geleni yapalım ve birbirimizi bilinçlendirelim. Özellikle toplu yürüyüşlerde tüm ekibi her gün uyaralım.

Geçtiğimiz sene taşıdıklarının ağır olması sebebiyle pantalon ve çaydanlığını yolda bırakıp Facebook’ta “bizden sonrakilere bıraktık” diyenler vardı.

Fener uzaktan bakınca ne güzel değil mi?

Yakınına gelince durum bu. Taşınamadığı için rüzgar olmayan zamanlarda fener görevlisi tarafından yakılıyor.

Çöplerin yakılması sonucunda patlayan kamp ocağı kartuşu. Bunu yakan arkadaş hastanelik oldu.

Çöplerini beraberlerinde taşıyan turist grubu

Bu konuda atılmak istenen bir adım varsa likyayolu.org, yani Altuğ ve Mehmet olarak elimizden geleni yapmaya hazırız.

Doğanın bir parçası olduğumuzu, bu yollardan gelip geçen bir gezgin olduğumuzu, arkamızda bıraktıklarımızın bizden başka kimseye ait olmadığını lütfen unutmayalım. 


Sevgiler

25 Mayıs 2016 Çarşamba

2015 ilkbaharı ile birlikte Kaş yönünden gelip Boğazcık'a doğru tırmanan yerli ve yabancı yürüyüşçülerin (özellikle ilk defa yürüyorlarsa) çıkış sırasında orjinal yol işaretlerinin değiştirilmesinden kaynaklı olarak, ters yöne giderek ciddi zaman kaybı, hatta geldikleri yere geri döndüklerini (sahile) duyuyoruz ve okuyoruz. Bu durum hepimizde can sıkmaya ve paniğe yol açmaya başladı. Sonuçta yabancı bir coğrafya ve özellikle kaş'tan tek bir seferde yürünüyorsa Boğazcık'a tırmanmak akşam saatlerini bulduğundan moral bozukluğu yaratıyor.

Bu tür yol işaretlerinin ticari amaçlı olarak değiştirilmesi çok sık görülmeye başladı. Ancak bu nokta susuz ve yerleşimin sık olmadığı Kaş-Boğazcık bölümünde çok kritik bir konumda kalıyor.

Altuğ ve Mehmet olarak bu durumu Mayıs yürüyüşümüzde yerinde tespit edelim dedik.

Bu bölümde geçmiş yıllara göre toprak araç yolu açılarak yollar genişletilmiş. Bu değişikliği fırsat bilenler de kendilerince yolu değiştirmişler. Bu durum yürüyüşçü sayısını eğer GPS kullanmıyorlarsa şimdiden azaltmaya başlamış durumda.

Sahilden Boğazcık'a doğru çıkarken yaklaşık 1 km. sonra bir keçi ağılının yanından geçiliyor. Ağıla gelmeden hemen önce patikadan toprak yola çıkılıyor. Ağılı geçtikten sonra toprak yol genişliyor ve daha belirgin hale gelmeye başlıyor. Bu noktadan (ağıl) yaklaşık 5-10 dakika sonra (en fazla 200 metre kadar yürünüyor) toprak orman yolunun "T" şeklinde ayrıldığı noktaya ulaşılıyor. Burası son senelerde yol genişletme çalışmaları sebebiyle her iki yöne de yol var gibi gözükse durum böyle değil maalesef.

Yürüyüşçülere birbirine benzeyen sağ veya sol şeklinde bir seçenek sunar gibi duran "T" yol ayrımında denizi/sahili solunuza alarak SOLA yani karşınızda kocaman dikilen Egegediği tepesine (Kaş istikameti) doğru dönmeniz gerekiyor. İŞARETLER VAR AMA "T" AYRIMINDA SAKIN SAĞA SAPMAYIN. SAĞDAKİ İŞARETLER LİKYA YOLU İŞARETLERİ DEĞİL.


İşte harita üzerinde "T" ayrımının olduğu nokta. Sağa sapmayın. Doğru olan yol sarı ile çizilmiş rota.

Tam "T" yol ayrımının olduğu nokta. Tam karşısı buradan görünmüyor ama Boğazcık.
Bu "T" ayrımına gelmeden sağda Aperlae/Purple House ve Apollonia Lodge tabelası bulunuyor. "T" ayrımında sağda işareti görüp hemen aldanmayıp denizi solunuza alıp sol koldan devam ettiğinizde telefon direkleri üzerinde eski işaretleri görmeye başlayacaksınız.

"T" ayrımından Kaş istikametine doğru sola saptıktan yaklaşık 100-200 metre sonra yol sağa sapıyor ve yeniden köye doğru yükselmeye başlıyorsunuz.

Ayrımdan sonra da Boğazcık'a kadar neredeyse tamamı bu orman yolundan çıkılıyor. Sadece bir bölümde patikaya girilerek 700-800 metre patikadan yürünerek eski bir sarnıca çıkılıyor. Bu patika kaçsa bile toprak yol köye çıkıyor zaten.

Duyduğumuza göre yol boyunca Boğazcık'tan öteye yolun uzun ve zor olduğunu söyleyenler çıkabiliyormuş. Bunu diyenlere inanmayın çünkü Kekova parkurlarının en zor kısımları Kaş-Boğazcık etapları olup, özel bir sebebiniz yoksa Likya Yolu'nun en keyif ve heyecan veren parkurlarının araç ile bypass edilmesine izin vermeyin.

Aşağıda fotoğraflarla da durumu tariflemeye çalışacağız ancak karışıklığı engellemek için;

- Mümkünse sahilden sonra çıkışa başladıktan sonra GPS'inizi aktif hale getirerek doğru olduğunu bildiğiniz bir rotayı takip etmek. Bizim aşağıda paylaştığımız rota birebir orjinal rotanın takip edildiği, herkes tarafından kullanılan güvenilir dosyalardan biri.


- Patikalar sonrası keçi ağılı ve toprak orman yollarına ulaştıktan sonra daha dikkatli olup "T" şeklindeki yol ayrımında sola devam etmeyi (Kaş istikametinde çok yüksek karşınızda dikilen soldaki Egegediği Tepesi) atlamamak. Çünkü sizi yanıltacak yol işaretini sağda görebiliyorsunuz ki solda hemen işaret görebilmek mümkün değil. Dalıp sağa saparsanız ciddi zaman kaybı yaşayabilirsiniz. Zaman kaybının ötesinde kaybolma riskiniz de olabilir. Geçtiğimiz yıllarda (2015) yabancı bir turist grubunun bir şekilde sahile geri ulaşıp yola devam etmekten vazgeçip sahile tekne istediğini biliyoruz.

Patikadan toprak yola çıkılıyor.


Toprak yol keçi ağılının yanından geçiyor.


Keçi ağılından sonra toprak yol daha belirgin hale geliyor ve genişliyor.


Yol ayrımına ulaşılmak üzere. Sağda yol kenarında Purple House ve Apollonia Lodge tabelası var.


Ekip kendinden emin bir şekilde yürüyor ama ileride yol karışacak.


"T" yol ayrımına ulaştık. Sağa baktığımızda hemen önümüzden gelen arkadaşlarımızdan biri doğru yönde olduğunu sanıyor ama durum öyle değil maalesef.

"T" ayrımından Kaş yönüne doğru soldan devam ediyoruz. Karşıda Egegediği Tepesi. Deniz solumuzda kalıyor.
Burası çok kritik bir nokta!!!!


Yol ayrımına ulaşmadan yol kenarındaki tabela.


Ekip soldan yola devam ediyor.


Sağa sapanlar arkadan bize yetişiyor. Boğazcık'tan Kaş' yönüne doğru gidenler için de buradan aşağı sahile doğru sağa dönmek gerekiyor tabii.


Sola saparak denizi solumuza aldık ve yürümeye devam ediyoruz.


Deniz solumuzda kaldı. Aşağıda Körmen Adası görünüyor.


Toprak yoldan devam ediyoruz. Karşımızda koca bir tepe var. Egegediği. Yol kenarlarında işaretleri görebiliyoruz. Muhtemelen yol genişletme çalışmaları sırasında birçoğu kaybolmuş.


Sola sapınca manzara daha güzel. Solumuzda aşağıda dün gece kamp attığımız Üzümlü İskelesi ve Körmen Adası gözüküyor.


Biraz sonra yönümüzü yeniden Boğazcık'a çeviriyoruz ve tam bir 90 derece sağa doğru saparak çıkışa devam ediyoruz.


Bu naktadan sonra köye tırmanış devam ediyor.


Çıkışa devam.


Yolun sola doğru kıvrıldığı noktada hemen sağda babalar bizi yeniden patikalara davet ediyor. Toprak yoldan devam etmiş olsak yine köye ulaşabilirdik ama amaç kırmızı-beyaz işaretleri takip etmek.


Mola da dahil yaklaşık 15-20 dakikalık bir yürüyüşün ardından eski sarnıca ulaşıyoruz ve toprak yola yeniden çıkıyoruz.


Sarnıcı arkamızda bıraktık. köye doğru ilerliyoruz.


Yol tabelası varsa sorun yok.


İşte harita üzerinde "T" ayrımının olduğu nokta. Sağa sapmayın. Doğru olan yol sarı ile çizilmiş rota.


Bölge işletmecilerinden biri tarafından yapıldığından artık kesin emin olduğumuz, bölgenin korkulu noktası olmaya başlayan, emin olmak için çok kere kendisi ile konuştuğumuzda başta inkar etse de sonrasında oğlunun hem özür dilemek hem de işaretleri düzelteceğini söylemek için bizi aradığını belirtelim. Ancak yol işaretlerinde maalesef herhangi bir değişiklik olmadı. Detaylı anlatabilmek için yerinde fotoğraflarla tespit yaparak yürüyüşçüler ile paylaşmayı uygun gördük. İşaretlerin değiştirildiği aşikar çünkü 4 sene önce yürüdüğümüzde tek bir yol vardı. Elinizin altında bizim yukarıda verdiğimiz GPS bilgileri veya tarifler varsa bu kaosu yaşamadan atlatmış olursunuz.

Bilinen ve yol boyunca sıkça uğranan bir işletmeci olmasına rağmen daha fazla müşteri toplayabilmek adına bu tür bir hata umarız en kısa zamanda giderilir çünkü farklı amaç ile işaretlenmiş bu yola girip kilometrelerce yürüdükten sonra eğer bölge işletmecisi yukarıda bir ağacın dibinde sizi beklemiyorsa yerli yabancı herkesin işi zor. Yolunu kaybedip Üzümlü sahiline geri dönüp sahile tekne yardımı çağıran bile oldu yakın zamanda.

Konum, hizmeti ve imkanları itibariyle işaret değiştirmek gibi bir yönteme bu bölgede hiç ihtiyacı olmamasına rağmen neden ısrarla bu yola başvuruluyor anlayabilmek güç. Zorlu bu kısım daha da zorlaştırılmadan umarız hatalardan bir an önce dönülür.

Güzel konulardan bahsedelim derken bu bilgilendirmeyi de yapmak durumunda kalıyoruz çünkü burası 2015 yılından bu yana birçok yürüyüşçü arkadaşı ve turisti zor durumda bırakmaya devam ediyor. Kimse ile ticari bir bağımız veya karalama niyetimiz kesinlikle olamaz zira yolun aslına uygun şekilde korunması daima birinci önceliğimiz.